| Odp.: Nie dla dzierżaw!!! |
Autor: Gość Wysłano: 18.11.2019, 11:12:55 Nie dla licytacji dzierżaw !!! To podkreślenie jest szczególnie ważne, gdyż taka formuła zaistnienia dzierżawy, jak słusznie pisze pani prof. Bojanowska, nigdy dotąd nie miała miejsca w polskiej hodowli. Nie bez przyczyny nigdy dotąd nikomu nie przyszło do głowy handlowanie dzierżawami, gdyż dla każdego odpowiedzialnego (stawiającego na pierwszym miejscu dobro rodzimego stada arabskiego) i nie pozbawionego wyobraźni hodowcy było oczywiste, że jest to formuła dalece patologiczna i obarczona ogromnym ryzykiem, a tym samym skrajnie niekorzystna dla wydzierżawiającego... Tak się zastanawiam ile trzeba mieć w sobie złej woli i jak najgorszych intencji (pazerności, chorych ambicji), by nie rozumieć faktu, że zupełnie co innego jest sprzedawać nawet najbardziej wartościową klacz (kiedy to pełnia własności, praw i odpowiedzialności za jej dalszy los spływa już w całości na nabywcę), a kompletnie co innego jest zdawać się na przypadkowego "nabywcę dzierżawy"?! A przecież to jest kolosalna, bezwzględnie podstawowa różnica. W tym drugim przypadku - pozostając ciągle właścicielem klaczy i tyleż odpowiedzialnym za jej los docelowy - absolutnie tracimy nad nią kontrolę (teoretycznie na czas jakiś, a może się zdarzyć, iż wręcz nieodwołalnie), jak też jakikolwiek wpływ na jej kondycję, zdrowie i stopień wykorzystania. Jest to o tyle zasadniczo ważne/groźne, iż w tym okresie może tu dojść do całkowicie niekontrolowanych, także dramatycznych zdarzeń, o czym polscy hodowcy przekonali się już niejednokrotnie. Jeśli dochodziło do upadków polskich koni w rękach starannie wybranych (w drodze indywidualnych negocjacji) wydzierżawiających, jak np. Empory czy Esparto, jak też okresowej lub zupełnej (vide Olita) utraty wartości hodowlanej, to co dopiero mówić o sytuacji, w której dana klacz "trafi" na niefrasobliwego i nieodpowiedzialnego (pazernego - liczącego tylko na ugranie jak najwięcej dla siebie) - nabywcę dzierżawy?! Nawet nie trzeba dysponować szczególnie dużą dozą wyobraźni, by rozumieć, że może to skończyć się absolutną katastrofą! A jeśli tak, to jak możemy narażać na takie niebezpieczeństwo (podobne historie) najcenniejszą dzisiaj klacz hodowlaną w Polsce (symbol i znak jakości janowskiej stadniny)- Palmetę, najbardziej utytułowaną (obok Emandorii) klacz arabską w polskiej hodowli - Pingę oraz jedną z największych polskich nadziei w wymiarze pokazowo-hodowlanym - Atakamę?! Jak można - w imię doraźnych zysków i czyichś chorych ambicji - wystawiać te wybitne jednostki na tak wielkie/realne niebezpieczeństwo? Przecież to najcięższa zbrodnia na najlepszej tkance polskiej hodowli koni arabskich! Kto chce być za to odpowiedzialny za ową niech podniesie rękę... RR Ps. Nie sądzę, iż to aktualni włodarze SK Janów Podlaski Sp. z o.o., tj. duet Czochański - Stefaniuk są autorami tego chorego/karygodnego pomysłu, natomiast mam pretensję i żal do nich o to, iż w żaden sposób przeciwko niemu nie zaprotestowali (tylko spolegliwie się mu podporządkowali). A przecież to oni mają tak ustawowy/prawny, jak i moralny obowiązek stać na straży najlepiej pojętego interesu, niezmąconego rozwoju i pomyślnego losu stadniny janowskiej, a nie ja, A. Sobieszak, prof. Bojanowska czy rzesze sympatyków polskich arabów. Jak długo jeszcze to ludzie nazywani pogardliwie "postronnymi" ("z zewnątrz") mają być jedynymi wykazującymi właściwą troskę o należyty bieg spraw w tej kwestii; przy całkowitej indolencji ludzi funkcyjnych i organizacji (jak choćby PZHKA) zobowiązanych ustawowo do takich zachowań... Ps2. Pisze pani prof. Bojanowska, iż list A. Sobieszak do ministra Ardanowskiego, to dopiero początek i że musimy zrobić coś więcej. Zgadzam się z tym, pytanie tylko czy ktoś ma dobry pomysł, co można zrobić więcej w tej sprawie? |
