| A jednak oszustwo |
Autor: Gość Wysłano: 29.11.2019, 11:23:57 A jednak oszustwo Po przeczytaniu tekstu Marka Szewczyka, komentarza Marka Grzybowskiego i felietonu Marka Grzybowskiego poczułam się bardzo niekomfortowo i usiadłam do napisania komentarza, zaczynał się tak: Czy przez lata uczestniczyłam (nieświadomie) w oszustwie?... Wielokrotnie różnym gremiom przy okazji ostatnich aukcji wyjaśniałam na czym polega licytacja i praca tzw. „ringmena”, a mam prawo zabierać głos w tej sprawie, bo przez „naście” (a pewnie nawet „dziesiąt”) lat taką funkcję pełniłam, a zaczęłam właśnie pod kierunkiem Marka Grzybowskiego. To były lata 80-te, czasy Animexu, czasy Dyrektorów A. Krzyształowicza i I. Jaworowskiego, czasy pani Izy Zawadzkiej, prowadzącej spikerkę jakiej później już nikt nie powtórzył – inny świat, ale zasady zawsze te same – uczciwie sprzedać konie za jak najlepsze kwoty i zachęcić klientów do powrotu. Nie będę pisać o organizacji aukcji, o wprowadzanych nowościach w obsłudze – było, minęło. Ale nie mogę przejść do porządku nad stwierdzeniem Marka Grzybowskiego: „…Aby zapobiec patowym sytuacjom stosowana jest cena rezerwowa i aukcjoner ma pełne prawo licytować „ze ścianami”. Nie jest to żadne oszustwo,…” i dalej w komentarzu : …” hodowcy uzgadniali ceny rezerwowe z aukcjonerem. Były widełki cenowe, które dawały aukcjonerowi dużą możliwość podjęcia decyzji. Podczas licytacji był też uzgodniony system porozumiewania się aby hodowcy wiedzieli, czy aktualna cena pochodzi od realnego klienta, czy jest „od ściany”. To nic nadzwyczajnego i nie ma w tym żadnego oszustwa. Tak prowadzone są aukcje na całym świecie i nikt nie dochodzi skąd i od kogo zbierane są postąpienia. Niekiedy, zamiast „licytacji ze ścianą” ceny podbijają sami właściciele, albo biuro aukcyjne przyjmuje licytacje telefoniczne i nikt nie żąda, aby biuro legitymowało się od kogo odbiera telefony. Tyle o kuchni aukcyjnej…”. Przez lata będąc „ringmenem” czyli łącznikiem między klientem i aukcjonerem dokładnie wiedziałam kto licytuje w moim sektorze, jakie jest postąpienie i potwierdzał to sam aukcjoner (Marek Grzybowski i później kolejni) mówiąc np. „Alina u ciebie mam 40 tys.” – to było jasne i przejrzyste. Tu musiałam przerwać pisanie, a kiedy do niego wróciłam, w międzyczasie ukazał się kolejny komentarz Marka Grzybowskiego. A w nim potwierdzenie dokonanego w 2016 roku oszustwa: „Do ceny rezerwowej aukcjoner może licytować „ze ścianą”. Jeśli zostanie „ze ścianą” koń jest niesprzedany i nikt rozsądny nie ma pretensji. Ogłasza się wtedy, że koń nie uzyskał ceny rezerwowej. Proste?” Przez wiele lat na ringu pracowaliśmy razem z Andrzejem Pietruszyńskim i Darkiem Zalewskim i oni obaj byli ringmenami w 2016 roku. Obserwowałam licytację z boku, ty Marku (Grzybowski) też i co nie widziałeś zachowania Andrzeja i Darka w trakcie licytacji Emiry – ich zdumienia, niedowierzania i rezygnacji. Licytując Emirę „ze ścianą” do 550 tys. euro i potwierdzając transakcję stuknięciem młotka i słowem „Sold” aukcjoner Greg Knowles (samodzielnie bądź z czyimś przyzwoleniem) dokonał oszustwa ! Nie było licytującego, nie było kontraktu … nie było prawdy i uczciwości. I to by było na tyle. O innych aspektach aukcyjnych, a już zwłaszcza twoich poglądach politycznych dyskutować nie będę – bo pierwsze to przeszłość, a drugie to inna rzeczywistość w jakiej żyjemy. Alina Sobieszak |
