| Odp.: Upudlowane araby |
Autor: Gość Wysłano: 13.12.2019, 13:29:47 Z powyższą tezą czy też diagnozą pani Iwony Głażewskiej zgadzam się w pełni - prosząc przy tym, by raczyła się jednak powstrzymywać z tym ustawicznym nawiązywaniu (porównywaniu wszystkiego) do psów, bo to jednak nie ten kącik... W tym wpisie pójdę również w kierunku porównania faktów i zdarzeń, ale będzie to w temacie. Co więcej, to ciąg dalszy tego, o czym tu już pisałem, a mianowicie porównania dwóch równoległych rzeczywistości: michałowskiej i janowskiej - tym razem na przykładzie zbliżających się tam przetargów. 1) 14 grudnia odbędzie się przetarg w Michałowie – o czym informuje nas odnośna zapowiedź na ich stronie internetowej. Ta jest złożona z kilku linków, począwszy od listy koni (szczegółowo i w określonym porządku zapodanych), a skończywszy na galerii zdjęć oferowanych koni - co jest nowością i krokiem w dobrym kierunku (wypadkową chęci, inicjatywy, energii i wyobraźni). Cała informacja jest spójna i klarowna, świadcząc ewidentnie o tzw. „wyjściu frontem do klienta". W tej różnorodnej ofercie można znaleźć (skupiając się tylko na koniach arabskich) klacze stadne, pierwiastkę, grupkę młodzieży żeńskiej i kilka ogierków (ergo "dla każdego coś miłego"). Brawo 2. 20 grudnia ma się odbyć przetarg janowski. W ich ofercie, kolejny już raz - nie licząc "wiszącej" tam stale Wereny (szkoda mi tej klaczy, ale też degradowanego tak wizerunku /image'u janowskiej hodowli) - nie uświadczysz żadnej innej klaczy (-ki) To z kolei wypadkowa absolutnego nie przystosowania się do rzeczywistości (na którą składa się brak należytej selekcji, a co za tym idzie "kiszenie" tam koni na siłę). Wygląda to tak, jakby w Janowie rodziły się tylko dobre i bardzo dobre przedstawicielki płci żeńskiej, ergo jak jeden mąż niezbędne stadu; w najgorszym przypadku do sprzedaży na aukcjach za kwoty (koniecznie) powyżej 10. tys. euro. To o tyle chore, iż widzieliśmy ostatnio jak to wyglądało na Winter Star Horse Sale. W owej ofercie przetargowej znajdujemy więc tylko osobników płci męskiej. Część z nich to wałachy, część to - wedle zapisów – wałachy i jednocześnie ogiery (takie zagadki przyrodnicze), a część to już typowe, klasyczne ogiery. By było ciekawiej (bardziej intrygująco) część z tych „wizytówek” jest nieaktywna (no, ale to już detal). Jak się okazuje, jeden z tych koni jest "niewidomy na jedno oko", a inny już nawet "ślepy na jedno oko" (rozumiem, że "ślepy" to wyższa poziom bycia "niewidomym"). Ogólnie szaro tu, buro i ponuro. Graficzne rozpisanie oferty jak zwykle odstręczające, a przede wszystkim ubogie (nie uświadczysz tam żadnej fotki, żadnej ilustracji, żadnej barwy /ergo życia/). W ten oto sposób tamtejsi włodarze "zachęcają" potencjalnie chętnych do zjawienia się w Janowie i nabycia tam oferowanych koni (normalnie „trzeci świat”)… Epilog. Porównując dwie zaprezentowane tu rzeczywistości (michałowską i janowską); dwie, niby mieszczące się w tej samej formule, ale jakże różne oferty; dwie postawy i tyleż formy komunikacji z klientem, to staje się jasne dla każdego (myślącego), iż to absolutnie dwa różne „byty” (odmienne światy); dwie zasadniczo wykluczające się filozofie (postawy). Bardzo mi żal janowskiej stadniny, bo w żadnym razie nie zasługuje ona na rządy takich ludzi, a tym samym na degradację procesu hodowlanego i dewastację wizerunkową... R. Raznowiecki |
