Niebawem, bo już 16 czerwca, odbędzie się zjazd Polskiego Związku Jeździeckiego. Będzie nie tylko rutynowym zjazdem sprawozdawczym, ale – co istotniejsze - także zjazdem statutowym.

Przypomnijmy, że podczas ostatniego zjazdu sprawozdawczo-wyborczego delegaci, na wniosek prezesa Tomasza Siergieja, podjęli decyzję o rozwiązaniu komisji statutowej oraz o tym, aby nie poddawać pod głosowanie projektu zmian w statucie PZJ przygotowanego przez tę komisję. Powodem było to, że do tego projektu miało zastrzeżenia biuro prawne ministerstwa sportu. Podjęta też została decyzja, aby nie powoływać nowej komisji statutowej, a przygotowanie nowej wersji zmian w statucie zlecić biuru prawnemu obsługującemu PZJ, które dostało zadanie przygotowania tych zmian w porozumieniu z ministerstwem sportu.

I tak się stało. Na stronie internetowej PZJ wisi ów projekt zmienionego statutu zarówno w wersji tzw. czystej, jak i takiej, w której są zaznaczone zmiany. Każdy może, a delegaci na zjazd PZJ obowiązkowo powinni, się z tymi proponowanymi zmianami zapoznać.

Jako delegat rezerwowy na zjazd PZJ zapoznałem się z projektowanymi zmianami i postanowiłem podzielić się z Państwem moimi wnioskami. A konkretnie tym, że w trzech kwestiach nie podzielam przedstawionych propozycji i przedstawię swoje argumenty.

Na zakończenie czego? Na zakończenie serialu sądowego pt. „Maciej G., były prezes SK Michałów, przed sądem.” Serialu, który rozpoczął się 31 maja 2021 roku, gdyż tego dnia w Sądzie Rejonowym w Pinczowie odbyła się pierwsza rozprawa, w której prokurator oskarżył  byłego prezesa Stadniny Koni Michałów, Macieja G. „o przestępstwo z art. 296 par. 1a k.k. i inne.”

Tak  się złożyło, że dzisiaj (czyli w środę 13 maja 2026) w Stadninie Koni Michałów miał miejsce przegląd hodowlany, a w Sądzie Okręgowym w Kielcach (IX Wydział Karny Odwoławczy), odbyła się rozprawa apelacyjna (IX Ka 630/25), która miała zakończyć wspomniany serial, ale nie zakończyła.

Wczoraj (poniedziałek, 27 IV) odbyło się posiedzenie Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych. Posiedzenie, na które część środowiska wyścigowego czekało z większym niż zazwyczaj zainteresowaniem, gdyż na tym zebraniu miał być głosowany wniosek Jarosława Zalewskiego o odwołanie Pawła Gocłowskiego z funkcji prezesa Polskiego Klubu Wyścigów Konnych.

Oficjalny protokół z tegoż posiedzenia Rady PKWK poznamy za jakiś czas (zapewne za miesiąc, albo dłużej), ale mnie udało się ustalić z dwóch niezależnych źródeł, że wniosek Jarosława Zalewskiego nie był w ogóle głosowany, gdyż… sam wnioskodawca zwrócił się do Rady, aby podjęła decyzję o zamrożeniu owego wniosku na 3 miesiące (czyli mniej więcej do Derby).

W związku tym mam do Ciebie Jarku – pozwolisz, że zostaniemy przy formie na TY, w której toczyliśmy polemikę w tej sprawie – pytanie.

W poprzednim tekście pt. „Populizm, populizm…” skrytykowałem Jarosława Zalewskiego z powodu wniosku, jaki złożył na ręce przewodniczącej Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych, w którym domaga się odwołania obecnego prezesa PKWK, Pawła Gocłowskiego.

Krytykowany odpowiedział dwoma wpisami (komentarzami) pod moim tekstem. Pozwolę sobie odnieść się do niektórych punktów jego wywodów, ale chciałbym zacząć ten tekst od pewnej ogólnej tezy.

Kilka dni temu (konkretnie 25 marca) Jarosław Zalewski, pracownik toru wyścigowego na wrocławskich Partynicach, a jednocześnie członek Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych, złożył na ręce Moniki Słowik, przewodniczącej tejże Rady wniosek, aby zwołała w trybie pilnym posiedzenie Rady PKWK "w celu rozpatrzenia i przegłosowania wniosku Rady do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o odwołanie Prezesa Polskiego Klubu Wyścigów Konnych – Pana Pawła Gocłowskiego."

24 marca 2026 roku w wieku 86 lat zmarł Jacek Świgoń – ważna postać dla polskiego jeździectwa. Przez wiele lat był wydawcą i redaktorem naczelnym dwutygodnika „Konie i Rumaki”. Od 2017 roku członkiem Kapituły Odznaczeń Polskiego Związku Jeździeckiego, a od 2019 przewodniczącym tego ciała.

W środowisku ludzi związanych z wyścigami konnymi w Polsce od lat toczą się spory na temat, czy Totalizator Sportowy, który dzierżawi cały tor na Służewcu i zgodnie z umową dzierżawy ma obowiązek organizowania gonitw, dobrze się wywiązuje z tego obowiązku, czy może wręcz przeciwnie – źle.

Czy pula nagród w gonitwach na cały sezon zabezpiecza rentowność dla właścicieli koni, czy nie? Czy tak bogata instytucja, jak Totalizator Sportowy (TS), powinna zwiększyć nakłady nie tylko na pulę nagród, ale także na utrzymanie całego obiektu, czy też nie powinna wykraczać poza to, co nakazują poszczególne punkty umowy?

Ponieważ w ostatnich dniach umowa, a zwłaszcza pilnie strzeżony aneks, stały się za sprawą dziennikarzy, a właściwie jednego dziennikarza, znanego w środowisku wyścigowym jako Wiktor Lubicz, powszechnie dostępnymi dokumentami, jest chyba dobry moment, aby spróbować odpowiedzieć na pytania, czy TS jest dla wyścigów konnych w Polsce dobrym wujkiem, czy raczej skąpym krewnym.

A oto moje przemyślenia po lekturze tych dokumentów.

W świątecznym numerze „Newseeka” można przeczytać bardzo ciekawą rozmowę z amerykańską socjolożką, profesor Arlie Russell Hochschild. Pani profesor postanowiła zbadać, dlaczego mieszkańcy hrabstwa Pike (część stanu Kentucky), „najbardziej białego i drugiego najbiedniejszego regionu w USA” masowo głosowali na Donalda Trumpa? Pojechała tam, a jej długi pobyt tamże i mnóstwo rozmów (ankiet) z mieszkańcami tego niegdyś bogatego (dopóki działały tam kopalnie), hrabstwa, zaowocowały książką pt. „Skradziona duma. Strata, wstyd i triumf prawicy”.

Na zjeździe sprawozdawczo-wyborczym PZJ (12 listopada) poza częścią sprawozdawczą, wyborami do władz i innych wybieralnych ciał, zapadły ustalenia istotne dla spraw związanych ze statutem. Dotychczas działająca komisja statutowa została rozwiązana, nowa nie została powołana, a dokończenie prac mających doprowadzić do przedstawienia takich zmian w statucie PZJ, aby były one do zaakceptowania przez KRS oraz ministerstwo sportu, powierzone zostało kancelarii prawnej, obsługującej obecnie Związek.

Teraz jest zatem dobry moment, aby zwrócić uwagę na dwa paragrafy i zaproponować konkretne doprecyzowania.

Za kilka dni na ekrany polskich kin wejdzie film Jamesa Vanderblita pt. „Norymberga”. Reżyser wraca do procesu, który rozpoczął się 20 listopada 1945 roku, a w którym sądzonych było 22 najbardziej prominentnych (spośród żyjących) dygnitarzy III Rzeszy. Najcięższy zarzut, jaki na nich ciążył, to „zbrodnia przeciwko ludzkości”. Chodziło o masowe mordowanie „podludzi”, w tym eksterminację Żydów w obozach śmierci na skalę przemysłową.